Eftirfylgjur av harðskapi, hóttanum og skelkandi tilburðum

Harðskapur, hóttanir og skelkandi tilburðir kunnu hava við sær strongdarreaktiónir, sum kunnu ávirka starvsfólkið í langa tíð og á tann hátt minka um lívsgóðskuna hjá starvsfólkinum. Strongdarreaktiónirnar kunnu ávirka kenslulívið, hugsanarháttin, uppmerksemið, hugsavningina og atferðina hjá starvsfelaganum. Samstundis kunnu reaktiónirnar hava við sær fleiri likamligar reaktiónir.

Ymiskt er, hvussu fólk reagera. Summi reagera alt fyri eitt, bæði sálarliga og likamliga, meðan onnur reagera, tá ið ein tíð er fráliðin. Ymiskt er eisini, hvørjar reaktiónir vísa seg hjá hvørjum. Allar nevndar reaktiónir eru tí bert dømi um reaktiónir, ið oftast koma fyri eftir harðskap, hóttanir ella annan skelkandi tilburð.  

Tvey fólk, ið hava verið úti fyri somu hending, kunnu hava heilt ymiskar reaktiónir. Tó er umráðandi at vita, hvørjar reaktiónirnar kunnu verða, soleiðis at tú sum arbeiðsgevari kanst gerast varugur við møguligar reaktiónir.

Kensluligar reaktiónir

Kensluligu reaktiónirnar eru ofta skuldarkensla, ótti í eini støðu, ið líkist tilburðinum, afturvendandi endurupplivingar av tilburðinum, marra, hugtyngd, máttloysi, grátur, kenslulig burturtøka, erkvisni/viðbrekni (irritabilitet) og vreiðisherðindi.

Hugsanar- og uppmerksemis reaktiónir

Hugsanar-og uppmerksemisligu reaktiónirnar eru ofta verri hugsavning og uppmerksemi, veikari minni, verri evni at meta um frástøðu, verri evni at meta um tíð, og ein kensla av óveruleika.

Likamligar reaktiónir

Likamligu reaktiónirnar kunnu vera at vera illa fyri, hava magaórógv, vilja spýggja, vera risthentur, hava trupult við at samskipa sína rørslur, hava lyndi til at sveitta, hava kuldakenslu, hjartabankan, vera svimbul, svíma, hava svøvntrupuleikar og merkja meiri møði enn vanligt.

Reaktiónirnar kunnu eisini vísa seg sum viknað fakligt sjálvsálit og verri evni til at loysa ósemjur.

Starvsfólkið kann óttast at fara inn í støður, ið minna um tann skelkandi tilburðin.

Reaktiónirnar vikna ofta eftir eina til tvær vikur. Summi starvsfólk kunnu tó enduruppliva reaktiónina í støðum, ið minna um tilburðin.

Reaktiónin kann gerast kronisk. Tá kann talan vera um eina posttraumatiska tyngdarreaktión.