Orsøkir til at starvsfólk eru fyri harðskapi og hóttanum

Harðskapur stendst ofta av kenslum sum ótta, ørkymlan og frustratión, máttloysiskenslu, vantandi nøktan av grundleggjandi tørvi ella av vánaligum og/ella óempatiskum samskifti. Aðrar orsakir til harðskap kunnu vera hevnd, rúsur/abstinensir, áhugamálsstríð og tað, at mørkini ikki eru nóg týðilig.

Tær størstu vandastøðurnar fyri starvsfólk eru:

  • Arbeiði við einum triðja parti so sum brúkarum, klientum, sjúklingum, fangum, avvarðandi, kundum og næmingum.
  • Kvøld- og náttararbeiði.
  • At arbeiða einsamallur. 
  • Arbeiði við virðislutum og peningi.
  • Nýggj starvsfólk eru í størri vanda fyri at verða fyri harðskapi ella hóttanum enn roynd starvsfólk

Arbeiðstreytir og viðurskifti, ið kunnu elva til harðskap og hóttanir

Tann hátturin, sum arbeiðið er fyriskipað á og lagt til rættis, hevur ávirkan á, hvussu stórur vandin fyri at verða fyri harðskapi ella hóttanum er.

Arbeiðstreytir og viðurskifti, ið kunnu elva til harðskap og hóttanir eru:

  • Tíðarpress, høg arbeiðsferð og yvirtíð.
  • Krav um at taka skjótar og truplar avgerðir.
  • At arbeiðið krevur førleikar og kunnleika, sum starvsfólkið ikki hevur.
  • Stríð ímillum ymiskar partar, ið stendst av, at arbeiðsuppgávur verða latnar starvsfólki, ið ikki hevur førleikarnar ella tilfarið til júst ta uppgávuna, ella at arbeiðið verður avrikað á øðrvísi hátt enn onnur starvsfólk halda, at tað átti at verið avrikað.
  • Arbeiði, har ið tað er torført at siga nakað um framtíðina, við teirri avleiðing at óvissa, ótti og ótryggleiki eru á arbeiðsplássinum. 
  • Arbeiðs- og tíðartrýst kann hava við sær, at fyriskipað tiltøk í mun til harðskap og hóttanir ikki verða framd.